Verslag Rechtszaak 9 juni 2016 Te Roermond

Soms lijkt de tijd stil te staan….

Dat gevoel kregen de bestuursleden van de vereniging Stop Awacs op donderdag 9 juni tijdens de zitting bij de Rechtbank in Roermond waar de vereniging de stopzetting eist van Awacsvluchten, boven Nederland, met méér dan 88dB geluidsoverlast. Voor elke overtreding vraagt zij een boete van Euro 100.000

De landsadvocaat, namens Defensie, vroeg zich af waarom de vereniging deze eis op dit moment stelt, hij zag daartoe geen aanleiding. Defensie had zich in de afgelopen jaren immers ingezet voor vermindering van de overlast en was daarin geslaagd door het aantal vluchten terug te dringen met 30%. Ook het aantal decibel zou niet toegenomen zijn en de vraag was, volgens hem, of de situatie in Onderbanken wel zó uitzonderlijk is, dat een dergelijk verzoek gehonoreerd zou moeten worden. Immers, op Schiphol zijn er een veelvoud van het huidige aantal Awacsvluchten boven Oostelijk-Zuidlimburg.

Zes bestuursleden konden hun oren nauwelijks geloven. Dit soort argumenten horen wij al 38 jaar en in ” pappen en nathouden” toont Den Haag zich heer en meester. Niet ingaan op elke suggestie om de overlast te verminderen, verklaren dat men door wil gaan met vliegen met deze toestellen tot 2032 en dat er een nieuwe bomenkap noodzakelijk is. De uitspraken van de RvS worden door de twee ministeries “bestudeerd”.

De piekgeluiden zijn buitensporig hoog en recente metingen tonen aan dat er zelfs spraken is van een stijging. De situatie is dusdanig dat de minister toegeeft dat afdoende isolatie onmogelijk is.

De vier uitspraken van de Raad van Staten stellen de vereniging in het gelijk, op alle fronten. De hoogste bestuursrechter heeft een definitief oordeel geveld (waartegen geen beroep mogelijk is) en precies aangegeven waaraan de ministeries van I&M en Defensie zich te houden hebben. Echter deze twee ministeries trekken een zakdoek en doen alsof hun neus bloedt. Om te voorkomen dat de uitspraken van de RvS wederom op de lange baan geschoven worden, heeft Stop Awacs stopzetting van de vluchten gevraagd door sluiting van het Nederlandse luchtruim voor deze toestellen. Als alternatief heeft de NAVO ook nog de mogelijkheid de toestellen te verplaatsen naar een ander vliegveld, iets wat ook gebeurde toen werkzaamheden aan de baan noodzakelijk waren.

De rechter geeft aan moeite te hebben met zijn beoordeling van het verzoek vanwege de vergaande consequenties. Vóór vrijdag 17 juni zal hij een uitspraak doen.

Brief aan Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu en aan de Minister van Defensie

Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu

Minister van Defensie

Excellenties,

Het is tegen de regels als wordt doorgespeeld nadat de scheidsrechter heeft afgefloten, of als wordt doorgevochten na het einde van een oorlog.

Niettemin is dat de indruk die bij onze Vereniging ontstaat nu de Raad van State de achterliggende maand de strijd die onze Vereniging als representatieve vereniging in de zin van het Verdrag van Aarhus (zoals blijkt uit naam en Statuten) sinds de eindjaren zeventig heeft gevoerd voor al haar leden en andere omwonenden tegen de overlast die werd en wordt ondervonden van de Awacs-vluchten van vliegbasis Geilenkirchen, eindelijk heeft beëindigd met twee onherroepelijke uitspraken: een inzake beëindiging van de geluidsoverlast en de ander inzake vergoeding van het door alle betrokkenen gedurende deze decennia ondervonden leed en nadeel.

Dat deze strijd niettemin van de zijde van beide departementen onverkort wordt doorgevoerd, blijkt wel uit het feit dat wij inmiddels al genoodzaakt zijn geweest om aan de Voorzieningenrechter van Rechtbank Limburg te verzoeken om onmiddellijke stillegging van alle Awacs-vluchten, alsmede uit het feit, dat (ondanks duidelijke uitnodigingen aan beide departementen) nog altijd niet is gereageerd op ons aanbod om als ‘trait-d’-union’ te fungeren tussen beide departementen en de 180 appellanten die door de Raad in het gelijk zijn gesteld wat betreft de behandeling van hun verzoek om vergoeding. Sterker nog, nadat vruchteloos door I en M is getracht daartoe formulieren op grond van de Beleidsregel nadeelcompensatie te laten invullen via onze gemachtigde, is de behandeling na diens fax van 2 mei stilgevallen.

Het lijkt onmiskenbaar dat ervoor gekozen wordt om weer in de schuttersputjes te gaan met stellingen als zou de Vereniging geen partij of gemachtigde zijn in de schadeprocedures; zou nog steeds de schadeoorzaak moeten worden geduid, en zou in ieder geval geen schadevergoeding kunnen worden toegekend voor besluiten of handelingen van andere ministers, zoals de minister van Defensie, en zou sprake zijn van een verzuim in de aangevoerde bezwaargronden dat eerst nog zou moeten worden hersteld alvorens met de behandeling zou kunnen worden begonnen (brief I en M van 18 april).

Kortom, gedaan wordt alsof er nog helemaal geen stukken gewisseld zijn en geen procedures tot in hoogste instantie zijn gevoerd die niet geëindigd zijn in een bestuurlijke lus met uitnodiging om nog wat vlekjes weg te poetsen, maar in vernietigingen, waardoor alsnog moet gebeuren wat al die jaren ten onrechte niet is gebeurd.

Nog altijd wordt geheel heen gelopen langs de slachtoffers en hun representatieve vertegenwoordiger, en zelfs langs deze uitspraken, zoals ook blijkt uit het recente rapport over geluid en bomenkap van Defensie aan beide Kamers, waarin met geen woord over deze uitspraken wordt gerept doch gewoon weer een volgende bomenkap wordt aangekondigd, zulks ondanks het feit dat op ons verzoek reeds dwangbevelen zijn uitgevaardigd tot herstel van de oude en ter preventie van nieuwe onrechtmatige kap.

De handreiking van onze Vereniging wordt stelselmatig genegeerd, en een kort geding tot stopzetting van alle vluchten is daarvan al een eerste gevolg. Een tweede gevolg zal zijn een schadeclaim op grond van onrechtmatige daad, nu zelfs bespreking over mogelijke compensatie als ware sprake van een rechtmatige daad (in evidente strijd met de veroordelende uitspraken uit 2007, 2010 en thans twee in 2016), systematisch wordt ontlopen, en beide departementen hun verantwoordelijkheid weigeren te nemen en zelfs naar elkaar pogen af te schuiven (zoals door I en M naar Defensie in haar brief van 28 april).

Wij volstaan thans met nogmaals een kopie bij te voegen van de inleidende verzoeken om vergoeding van 22 januari 2013, die blijkbaar ten departemente zoek zijn geraakt. Immers, zoals uit de adressering daarvan blijkt, is door verzoekers de Staat der Nederlanden aangesproken als voor vergoeding aansprakelijke rechtspersoon. En reeds sinds 1994 luidt artikel 2:3 van de Algemene wet bestuursrecht: “Het bestuursorgaan zendt geschriften tot behandeling waarvan kennelijk een ander bestuursorgaan bevoegd is, onverwijld door naar dat orgaan, onder gelijktijdige mededeling daarvan aan de afzender”.

Als vereniging doen wij thans een laatste beroep op u beiden om de realiteit van beide uitspraken eindelijk onder ogen te willen zien.

Reeds op 4 mei 2016 had door Defensie krachtens rechterlijk bevel voorzien moeten zijn in een nieuwe beslissing, waarbij (blijkens uitdrukkelijke overwegingen van de Raad van State) had moeten zijn ingegaan op onder meer:

  • het maximum van de geluidhinder, die door de omwonenden mag worden ondervonden van de Awacs-vluchten vanaf de Nato-vliegbasis in Geilenkirchen (Dld)

Die geluidhinder wordt blijkens de uitspraken van 2007, 2010, en 2016 door de Raad van State terecht uitsluitend bezien in het kader van de ondervonden piekbelastingen, dus in dBA’s. In de procedures is vast komen staan dat daarvoor in Nederland, anders dan in Duitsland, nog steeds geen normen gelden. Mitsdien kan het bevel om in te gaan op het maximum niet anders worden begrepen dan als een last tot het vaststellen van zo’n maximumnorm in dBA’s (waarbij vergelijk met Duitsland uiteraard voor de hand ligt)

  • hoeveel personen reeds gehinderd werden en worden door overschrijdingen van die grenzen

Deze opdracht vergt een nauwkeurige inventarisatie van alle slachtoffers, waarbij de gegevens en hulp van de vereniging en omliggende gemeenten van groot belang zijn

  • de maatregelen die u ter beperking van deze hinder mogelijk acht

Hierbij lijkt in de eerste plaats gedacht te moeten worden aan afdoende isolatiemaatregelen, maar blijkens de overwegingen van de Raad van State valt hierbij bepaaldelijk ook te denken aan toepassing van de bevoegdheden die aan de minister van Defensie zijn verleend door de NATO-binnenvliegregeling, of aan andere maatregelen als andere typen toestellen of motoren, verlegging van de baan, of verplaatsing naar een andere locatie;

  • de kosten van die maatregelen

Hierbij lijkt voor de kosten van isolatie met name van belang het rapport dat op 21 december 2006 door de Staatssecretaris van (toen nog) VROM is overgelegd aan de Tweede Kamer, alsmede voor vergelijkbare bijdragen voor geluidsisolatie buitenlandse luchtvaartterreinen zoals die door appellanten zijn ingebracht ter finale zitting van de Raad van State

  • de consequenties daarvan

Hierbij valt uiteraard te denken aan de nadelen, de schade, materieel en immaterieel, voor appellanten en andere omwonenden.

Uiteraard zijn deze per getroffene verschillend en is een inventarisatie hiervan zonder de professionele bemiddeling van Vereniging en betrokken gemeenten nauwelijks een haalbare zaak.

In ieder geval lijkt de Beleidsregel nadeelcompensatie I en M voor dit doel niet geschikt. Zulks lijkt ook voorzien door de Raad, die in zijn uitspraak daartoe expliciet heeft overwogen, dat deze algemene regeling terugtreedt, indien een specifieke wettelijke regeling of beleidsregel voorziet in vergoeding van de gestelde schade, maar dat, indien de gestelde schade niet onder zo’n specifieke wettelijke regeling of beleidsregel valt, het mogelijk is ter zake van de schade een beroep te doen op de algemene regeling van de Beleidsregel.

In het onderhavige geval lijkt zo’n specifieke maatregel onvermijdelijk. Met name de opdrachten tot vaststelling van de mogelijke maatregelen ter beperking van geluidhinder en de kosten en consequenties van zodanige maatregelen vergen dat het vervolgtraject van beide uitspraken geschiedt in nauwe samenwerking tussen beide betrokken departementen.

 

Uw reactie op ons aanbod tot bemiddeling daarbij zullen wij thans gaarne op korte termijn tegemoet zien.

 

 

Pleidooi rechtszaak te Roermond 9-6-2016

 

 

Edelachtbare,

38 jaar is een mensenleven.

Wij hebben besloten onze juridische raadsman vandaag thuis te laten.

Wie 38 jaar lang, dag in dag uit, zijn medemens willens en wetens, en in strijd met de hoogste rechterlijke veroordelingen, onduldbare overlast aandoet, begaat ernstig onrecht. Dat mensenleven is dan volledig verziekt. Daarvan is geen herstel of vergoeding meer mogelijk. Als dit, zoals nu is vastgesteld door zijn hoogste rechter, de schuld is van zijn overheid verliest die burger alle geloof in die overheid en in zijn rechters. Er ontstaan dan gevaarlijke situaties, als burgers niet meer geloven in hun rechtstaat, hun rechtsbescherming, hun grondrechten en hun fundamentele rechten. Dat moet men niet willen. Maar wat baten die burgers dan nog Verdragen ter bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden? Wanneer hun gezondheid en welzijn 38 jaar door NATO-vliegtuigen onrechtmatig zijn aangetast en overheid en rechter dat gewoon door laten gaan? Beschermt de NATO dan de burger, of tast zij zelf zijn gezondheid en leefsituatie dagelijks gewoon ongestraft aan, door schending van zijn meest elementaire rechten en bestaansvoorwaarden?

Wat blijft een burger nog over, als overheid en rechter hem na 38 jaar procederen gewoon in de steek laten? Mag men dan verwachten dat hij gewoon nog eens 38 jaar gaat procederen, zoals de overheid nu wil? Van welk mens of welke burger mag men dit eigenlijk eisen of verwachten; en met welk recht?

Edelachtbare, de juridische strijd is gestreden. Na 38 jaar staat onherroepelijk vast dat aan de burger onrechtmatig dagelijks onduldbare overlast wordt aangedaan, die zijn gezondheid en milieu ernstig verziekt. De overheid doet of haar neus bloedt en kondigt aan nog een bosje te gaan kappen, zodat de vliegtuigen nog wat lager over de grond kunnen vliegen. Op herhaald aanbod van de Vereniging om te helpen tot een aanvaardbare regeling te komen wordt zelfs niet meer gereageerd. Nee, men begint gewoon weer van voren af aan, alsof er geen metersdikke dossiers liggen die allemaal al in geding zijn geweest en afgehandeld!

De burgers zijn al hun geloof in overheid, recht, rechtstaat en rechter kwijt. Duizenden beloften hebben zij gehoord, maar in werkelijkheid is nooit iets gedaan en geen grammetje minder aan overlast bezorgd. Integendeel, nog altijd stijgen de dBA’s met de dag, en gaat men voort met het rooien van bossen en weigert men de burger vermindering en compensatie. Nog altijd sluit men hun eigen Vereniging buiten, verzuimt men herplanplicht van gekapt bos en kondigt men alweer een nieuwe kap aan ondanks nog steeds niet nagekomen herplantplicht en preventief handhavingsbevel.

Edelachtbare, vindt u het vreemd dat de burgers u nu verzoeken, neen, eisen dat dit nu eindelijk stopt; en niet morgen, volgende week of volgend jaar, maar nu.

Dit kan echt niet langer.

Daarom eisen zij:

EEN ONMIDDELLIJK VERBOD VAN TOEGANG TOT HET NEDERLANDS LUCHTRUIM VAN ALLE AWACS-VLUCHTEN MET EEN GELUIDSBELASTING VAN MEER DAN 88 Dba,

OP STRAFFE VAN EEN DWANGSOM VAN € 100.000 PER OVERTREDING,

MET INGANG VAN ÉÉN WEEK NA DEZE UITSPRAAK.

Daar gaan we weer!

 

Defensie past haar aanpak aan: geen volledige kaalslag meer, zoals in 2006, waar een stuk Schinveld bos, voor de komende decennia, volledig naar de Filistijnenen werd geholpen, mede door de inzet van zware bosbouwmachines. Nee, nu wordt de kap verpakt als “”onderhoud en beheer””. Want STARO heeft, in opdracht van Defensie, een rapport opgesteld dat de voorgenomen kap plaatst in een groter geheel. Immers ook in de toekomst zal de boomhoogte binnen de funnel een punt van zorg blijven.

Zowel Defensie als STARO geven aan dat er over de uiteindelijke realisatie “‘te praten valt” behalve over het feit dat de funnel maatgevend is voor de hoogte van de bomen. En dus moet er gezaagd gaan worden, helemaal verwijderd of gedeeltelijk. Hoeveel bomen het loodje moeten leggen wordt niet vermeld. Ook is er nog geen duidelijkheid hoe dat zou moeten gebeuren om de schade tot zoveel mogelijk te beperken.

Defensie geeft aan dat het beheer mogelijkerwijs toebedeeld zal worden aan een Natuurorganisatie en dus is Natuurmonumenten supporter van het plan dat STARO opgesteld heeft voor Defensie. Voor beiden geldt immers: wiens brood men eet, wiens taal men spreekt……

De burger in Zuid-Limburg komt niet voor in het plan van Defensie. Sterker nog, bij een verdere kap zal ook ditmaal de overlast nóg meer toenemen. “‘Nauwelijks merkbaar”‘noemt Defensie deze toename en vergeet gemakshalve dat men sowieso een herrie produceert die alle perken te buiten gaat. Dat erkent ook de bestuursrechter echter voor Defensie heeft dat geen gevolgen in hun doen en laten. Er mogen dan wel minder vluchten zijn maar het piekgeluid per vlucht is geen decibel minder geworden.

Wie hoort van de plannen van Defensie voelt zich 10 jaar teruggeplaatst in de tijd. Alsof er tussentijds niets gebeurd is, alsof men nog steeds boven de wet staat en vrij is in het doen en laten en niet vliegt boven een van de dichtstbevolkte gebieden van ons land.

Nu staat ook de eeuwenoude beuk op de nominatie om zijn statige hoogte te verliezen…Blijft Defensie bij haar voornemen dan gaat de beuk erin. Geweldloos zal wederom, op alle niveaus, geprotesteerd worden. Zowel bij rechters als in de schaduw van de bomen in het Schinveldse bos.

Defensie laat meer bomen kappen bij vliegveld

DINSDAG 03 MEI 2016 | 15:48 | ANP
DEN HAAG (ANP) – In een Zuid-Limburgs bos moeten meer bomen worden gekapt wegens een nabijgelegen militair vliegveld in Duitsland. De te hoge bomen staan verspreid over 6,8 hectare van het bosgebied In de Roet, dat eigendom is van het ministerie van Defensie.

De bomen zijn een obstakel voor de AWACS-vliegtuigen die landen of opstijgen van de nabijgelegen NAVO-vliegbasis Geilenkirchen. Tien jaar geleden waren 6 hectare afgezaagd, wat tot protesten leidde. Daarna is er geen onderhoud meer gepleegd. De NAVO hamert echter op goed bosbeheer met het oog op de vliegveiligheid.

Defensie presenteerde dinsdag een onderhoudsplan voor het gebied waarvan de begroeiing laag moet blijven. Het ministerie wil niet alleen te hoge bomen kappen. Ook het ‘dichtgroeien’ van het bos wordt aangepakt, om te voorkomen dat zeldzame planten en dieren in de verdrukking komen.

Vertegenwoordigers van de actiegroep Stop AWACS willen de nieuwe kap onder geen voorwaarde toestaan. ,,Als Defensie doorzet, gaan we de bossen weer bezetten”, zei Nico Trommelen van de actiegroep. ,,Kap betekent dat de radarvliegtuigen nog lager kunnen vliegen, nog meer lawaai maken en meer brandstof kunnen lozen boven Schinveld en Brunssum. De bossen zijn onze geluidsbuffer.”

Stop AWACS vindt dat eerst de vliegbasis moet worden aangepakt. ,,De landingsbaan verleggen, en stillere motoren. En daar wil de NAVO niet aan”, aldus Trommelen.

Persbericht n.a.v. uitspraak Raad van State

Nadat de Raad van State op 23 maart al de Minister van Defensie had veroordeeld wegens de geluidsoverlast van de AWACS (zie persbericht 23 maart) heeft hij vandaag de Staatsecretaris van Infrastructuur en Milieu veroordeeld wegens het niet behandelen van de schadeclaims van omwonenden. Geëist was een immateriële schade van € 1.500,- per jaar vanaf het begin van de overlast in de jaren tachtig voor ieder getroffen persoon.

De Raad van State vernietigt de weigering van de Staatssecretaris, waardoor deze verplicht is om binnen zes weken alsnog de claims in behandeling te nemen. Vast staat dat de aanvragen moeten worden behandeld van ruim 180 aanvragers en hun gezinsleden die de procedure aanspanden. Of nog anderen in procedure komen, is nog onduidelijk; dezen kunnen zich tot de vereniging wenden om informatie.
Voorts beraadt de vereniging zich op de wenselijkheid om in beide procedures op grond van het Verdrag van Aarhus op te treden als representatieve vereniging voor alle belanghebbenden.

“IK DOE NIETS OMDAT IK NIKS KAN”

“”Ik doe niets omdat ik niks kan””, was altijd het antwoord van de minister op de klachten veroorzaakt door de verouderde Awacs-toestellen. Al meer dan 36 jaar zijn de inwoners van deze regio en het milieu de slachtoffers van de Navo-basis in Geilenkirchen.

De vereniging Stop Awacs heeft tegen deze uitspraak steeds gestreden omdat zij het hiermee hartgrondig oneens is. Wij verwijten de minister zijn eenzijdige keuze t.b.v. de militaire basis zonder enige zorg voor de burgerbevolking.

In de recente uitspraak van de Raad van State heeft de vereniging gelijk gekregen, de minister zit volledig fout.

De Nederlandse Staat is autonoom over het luchtruim boven Nederland, zij alleen bepaalt wie wel en niet gebruik mogen maken van haar luchtruim.

Op de veelvuldige verzoeken van de veringing Stop Awacs het Nederlandse luchtruim te sluiten voor Awacstoestellen is nooit actie ondernomen door Den Haag.

Het niet sluiten van het luchtruim is volgens de RvS óók een daad en als zodanig moet de minister motiveren waarom hij voor deze optie kiest. Het voortdurend ongegrond verklaren van de bezwaren van de vereniging, is hiermee vernietigd.

Er loopt nog steeds de zaak over een passende regeling voor gedupeerde regiobewoners. De zaak is behandeld door de RvS maar een uitspraak is nog niet gedaan. Wij zien het terugfluiten van de minister en de vraag naar een schadevergoeding als twee zaken die met elkaar verweven zijn.

Opnieuw heeft de vereniging Stop Awacs een oproep gedaan om samen met onze regering rond de tafel te gaan zitten om via overleg tot een oplossing te komen.